عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 31شمارهٔ 31شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ماوراصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںآن ماه که سجده بُرد انجم او راتا کرد دل از دیدهٔ خود گم او را22نقل کریںاز بس که گریست دیده در فرقت اوازدیده بشد صورت مردم او را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمودراهم زد و راهِ سرِ کویم ننمودعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 30اگلی نظمبی لعلِ لبش شکرستان میچکنمبی ماهِ رخش زحمتِ جان میچکنمعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 32◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمودراهم زد و راهِ سرِ کویم ننمودعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 30
اگلی نظمبی لعلِ لبش شکرستان میچکنمبی ماهِ رخش زحمتِ جان میچکنمعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 32