عطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 12شمارهٔ 12شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: دمیگریمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگاهی ز غم نفس وخرد میگریمگاهی ز برای نیک و بد میگریم2نقل کریںگر آخر عمر گوشهای دست دهدبنشینم و بر گناه خود میگریم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدیرست که جان خویشتن میسوزموز آتش جان، چو شمع، تن میسوزمعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 11اگلی نظمزان میترسم که در بلام اندازندهمچون گویی بی سر و پام اندازندعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 13ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدیرست که جان خویشتن میسوزموز آتش جان، چو شمع، تن میسوزمعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 11
اگلی نظمزان میترسم که در بلام اندازندهمچون گویی بی سر و پام اندازندعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 13
