عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 31شمارهٔ 31شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ندهكجاستصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںیک عاشق پاک و یک دل زنده کجاستیک سوخته بی فکر پراکنده کجاست2نقل کریںچون بندهٔ اندیشهٔ خویشاند همهپس در دو جهان خدای را بنده کجاست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممائیم که نه سوخته و نه خامیمنه صاف چشیده و نه دُرد آشامیمعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 30اگلی نظمدردا که غرور بود و بسیاری بودیک یک مویم بتی و زنّاری بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 32ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممائیم که نه سوخته و نه خامیمنه صاف چشیده و نه دُرد آشامیمعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 30
اگلی نظمدردا که غرور بود و بسیاری بودیک یک مویم بتی و زنّاری بودعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 32
