عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 20شمارهٔ 20شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ارانبایدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآنجا که فنای نامداران بایدبر باقی نفس، تیر ِ باران باید2نقل کریںیک ذرّه گرت منی بود، دوزخ تواز هفت چه آید که هزاران باید◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآنها که مدام از پس این کار شونددر کشتن این نفس ستمکار شوندعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 19اگلی نظمای نفس فرو گرفته سرتاسر توآلوده نجاستِ منی گوهرِ توعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 21ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآنها که مدام از پس این کار شونددر کشتن این نفس ستمکار شوندعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 19
اگلی نظمای نفس فرو گرفته سرتاسر توآلوده نجاستِ منی گوهرِ توعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 21