عطار»مختارنامه»باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به»شمارهٔ 4شمارهٔ 4شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: سیچتوانكردصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمردند همه، در هوسی، چتوان کردمن با که برآرم نفسی، چتوان کرد2نقل کریںدیرست که روز باز بودست ولیکبیدار نمیشود کسی، چتوان کرد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمسنگی که نه در فروغِ خور خواهد ماندممکن نبود که او گهر خواهد ماندعطار»مختارنامه»باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به»شمارهٔ 3اگلی نظمکو دل که بداند نفسی اسرارشکو گوش که بشنود دمی گفتارشعطار»مختارنامه»باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به»شمارهٔ 5ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمسنگی که نه در فروغِ خور خواهد ماندممکن نبود که او گهر خواهد ماندعطار»مختارنامه»باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به»شمارهٔ 3
اگلی نظمکو دل که بداند نفسی اسرارشکو گوش که بشنود دمی گفتارشعطار»مختارنامه»باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به»شمارهٔ 5
