عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 17شمارهٔ 17شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وشتوشدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای تُرک! دلم غاشیه بر دوش تو شدجانم ز جهان واله و مدهوش تو شد2نقل کریںبر سیمِ بناگوش تو چون جملهٔ خلق،در مینگرند، حلقه در گوش تو شد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر در همه عمر آرزوئیم بوَداز وصلِ تو قدرِ سرِ موئیم بوَدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 16اگلی نظمتا حلقهٔ آن زلف مشوّش دیدمدل را به میانه در کشاکش دیدمعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 18ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگر در همه عمر آرزوئیم بوَداز وصلِ تو قدرِ سرِ موئیم بوَدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 16
اگلی نظمتا حلقهٔ آن زلف مشوّش دیدمدل را به میانه در کشاکش دیدمعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 18
