عطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 30شمارهٔ 30شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ینبایدداشتہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا کی ز تو روی بر زمین باید داشتسوز دل وآه آتشین باید داشت2نقل کریںبس سیل که خاست هر نفس چشمم راآخر ز تو چشم این چنین باید داشت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شدو آرام و قرار دلِ پرتابم شدعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 29اگلی نظمبس سیل که خاست هر نفس چشمم راوز سر ننشست این هوس چشمم راعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 31زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر شرم همی از آن و این باید داشتپس عیب کسان زیر زمین باید داشترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 377ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شدو آرام و قرار دلِ پرتابم شدعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 29
اگلی نظمبس سیل که خاست هر نفس چشمم راوز سر ننشست این هوس چشمم راعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 31
گر شرم همی از آن و این باید داشتپس عیب کسان زیر زمین باید داشترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 377
