عطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 37شمارهٔ 37شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انیسوزمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدی گفت: چو تو صد به زیانی سوزمتا می چه کنم که ناتوانی سوزم2نقل کریںچون من به کرشمهای جهانی سوزمبنگر تو مرا که نیم جانی سوزم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدوش آمد و گفت: اگر چه کم میآیمپیش از دو جهان به یک قدم میآیمعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 36اگلی نظمدی گفت: حجب ز پیش برنگرفتمدو کون ز راهِ خویش برنگرفتمعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 38ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدوش آمد و گفت: اگر چه کم میآیمپیش از دو جهان به یک قدم میآیمعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 36
اگلی نظمدی گفت: حجب ز پیش برنگرفتمدو کون ز راهِ خویش برنگرفتمعطار»مختارنامه»باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق»شمارهٔ 38