عطار»مختارنامه»باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق»شمارهٔ 2شمارهٔ 2شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: رقهمهصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاول بنگر به جانِ چون برقِ همهو آخر به میان خاک و خون غرقِ همه2نقل کریںمیمیراند به زاری و میگوید:چون ما هستیم خاک بر فرقِ همه!◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز بس که امید و بیم میبینم مناز هر دو دلی دو نیم میبینم منعطار»مختارنامه»باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق»شمارهٔ 1اگلی نظمگفتم:چه شود چو لطف ذاتی داریکز قرب خودم غرق حیاتی داریعطار»مختارنامه»باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق»شمارهٔ 3ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز بس که امید و بیم میبینم مناز هر دو دلی دو نیم میبینم منعطار»مختارنامه»باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق»شمارهٔ 1
اگلی نظمگفتم:چه شود چو لطف ذاتی داریکز قرب خودم غرق حیاتی داریعطار»مختارنامه»باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق»شمارهٔ 3
