عطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ایهاوستہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوستدر وصفِ تو، عجز،برترین پایهٔ اوست2نقل کریںهر ذرّه که یک لحظه هوای تو گزیدحقّا که صد آفتاب در سایهٔ اوست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدل زنده شود کز تو حیاتی طلبدجان باز رهد کز تو نجاتی طلبدعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 6اگلی نظموصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی استنه لایق سوز دل هر بی نمکی استعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 8زمینہم وزن و قافیہ نظمیںعالم که فنای محض، سرمایهٔ اوستچون شش روزهست، لطف تو، دایهٔ اوستعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 12ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدل زنده شود کز تو حیاتی طلبدجان باز رهد کز تو نجاتی طلبدعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 6
اگلی نظموصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی استنه لایق سوز دل هر بی نمکی استعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 8
عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوستچون شش روزهست، لطف تو، دایهٔ اوستعطار»مختارنامه»باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه»شمارهٔ 12
