عطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 48شمارهٔ 48شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ماییہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدر عشق تو ای خلاصهٔ زیباییبا خاک یکی شدم چه میفرمایی2نقل کریںگفتی: «به بر تو خواهم آمد روزی»چون من مردم مگر به خاکم آیی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآن را که ز دریای تو گوهر بایستهمچون گویش نه پا و نه سر بایستعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 47اگلی نظماز عشق فرو گرفتهای پیش و پسمتا در غم عشق، راه نبود به کسمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 49زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای آنکه طبیب دردهای ماییاین درد ز حد رفت چه میفرماییرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1698ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآن را که ز دریای تو گوهر بایستهمچون گویش نه پا و نه سر بایستعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 47
اگلی نظماز عشق فرو گرفتهای پیش و پسمتا در غم عشق، راه نبود به کسمعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 49
