عطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 47شمارهٔ 47شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ربایستصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںآن را که ز دریای تو گوهر بایستهمچون گویش نه پا و نه سر بایست22نقل کریںمن خود بودم چنانک بودم دلتنگدیوانگی عشق تو می در بایست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمصد بار کشیدم و به سرباری بارخوارم کردی چه خیزد از خواری خوارعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 46اگلی نظمدر عشق تو ای خلاصهٔ زیباییبا خاک یکی شدم چه میفرماییعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 48◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمصد بار کشیدم و به سرباری بارخوارم کردی چه خیزد از خواری خوارعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 46
اگلی نظمدر عشق تو ای خلاصهٔ زیباییبا خاک یکی شدم چه میفرماییعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 48
