عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 33شمارهٔ 33شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: نداناستصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاجزاء زمین تن خردمندان استذرات هوا جمله لب ودندان است2نقل کریںبندیش که خاکی که برو میگذریگیسوی بتان و روی دلبندان است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر ذره که در وادی و در کهساریستاز پیکر هر گذشتهیی آثاریستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 32اگلی نظمهر خاک که در جهان کسی فرسوده استتنهاست که آسیای چرخش سوده استعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 34ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر ذره که در وادی و در کهساریستاز پیکر هر گذشتهیی آثاریستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 32
اگلی نظمهر خاک که در جهان کسی فرسوده استتنهاست که آسیای چرخش سوده استعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 34
