عطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 39شمارهٔ 39شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امنہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاز رشک تو، کاغذین کنم پیراهنتا سایهٔ تو نگرددت پیرامن22نقل کریںهر چند کنار من چو دریاست ز اشکدر شیوهٔ عشق تو، نیم تردامن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشبرنگ خطت که رام افسونم بودمیتاخت به تک که تشنهٔ خونم بودعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 38اگلی نظمچون هر مویم نوحه گر آید بی تووز هر سویم ناله برآید بی توعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 40◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںتا با خودی دوری ارچه هستی با منای بس دوری که از تو باشد تا منرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1444تا با خودی ارچه همنشینی با منای بس دوری که از تو باشد تا منسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 314◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشبرنگ خطت که رام افسونم بودمیتاخت به تک که تشنهٔ خونم بودعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 38
اگلی نظمچون هر مویم نوحه گر آید بی تووز هر سویم ناله برآید بی توعطار»مختارنامه»باب بیست و ششم: در صفت گریستن»شمارهٔ 40
تا با خودی دوری ارچه هستی با منای بس دوری که از تو باشد تا منرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1444
تا با خودی ارچه همنشینی با منای بس دوری که از تو باشد تا منسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 314
