عطار»مختارنامه»باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار»شمارهٔ 18شمارهٔ 18شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: نمیایدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبویی که به جان ممتحن میآیداز بهر هلاک جان و تن میآید2نقل کریںتا چند کمان کشم که هر تیر که منمیاندازم بر دل من میآید◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر دم که زنم چو جانم آید به لبماز زندگی خویشتن اندر عجبمعطار»مختارنامه»باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار»شمارهٔ 17اگلی نظمگه خستهٔ لن ترانیم موسی وارگه کشتهٔ نامرادیم یحیی وارعطار»مختارنامه»باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار»شمارهٔ 19ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر دم که زنم چو جانم آید به لبماز زندگی خویشتن اندر عجبمعطار»مختارنامه»باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار»شمارهٔ 17
اگلی نظمگه خستهٔ لن ترانیم موسی وارگه کشتهٔ نامرادیم یحیی وارعطار»مختارنامه»باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار»شمارهٔ 19