عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 70شمارهٔ 70شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ابافكندیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا در سرِ زلفت خم و تاب افکندیاین سوخته را دل به عذاب افکندی2نقل کریںاز زلفِ سیاهِ تو جهان تیره از آنستکان زلفِ سیه بر آفتاب افکندی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا زلفِ زره ورت به هم تافته شدگوئی که هزار نافه بشکافته شدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 69اگلی نظمچون مشکِ خط تو سایهور میافتدخورشید به زیرِ سایه درمیافتدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 71ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا زلفِ زره ورت به هم تافته شدگوئی که هزار نافه بشکافته شدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 69
اگلی نظمچون مشکِ خط تو سایهور میافتدخورشید به زیرِ سایه درمیافتدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 71
