عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 14شمارهٔ 14شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: سبرنامدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبس کس که ز کوچهٔ هوس برنامدتا از دو جهان به یک نفس برنامد2نقل کریںاز بس که درین بادیهٔ بی سر و پایرفتند فرود و هیچ کس برنامد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتیوز آرزوی روی بتان در تفتیعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 13اگلی نظمقومی که به خاک مرگ سر بازنهندتا حشر ز قال و قیل خود باز رهندعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 15ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتیوز آرزوی روی بتان در تفتیعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 13
اگلی نظمقومی که به خاک مرگ سر بازنهندتا حشر ز قال و قیل خود باز رهندعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 15