حکایت شیخ نوقانی

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده

شیخ نوقانی به نیشابور شد

رنج راه آمد برو رنجور شد

هفته‌ای باژنده در گوشه

گرسنه افتاده بد بی‌توشه‌ای

چون برآمد هفته‌ای گفت ای اله

گردهٔ نان مرا کن سر به راه

هاتفی گفتش بروب این لحظه پاک

جملهٔ میدان نیشابور خاک

چون بروبی خاک میدان سر به‌سر

نیم جو زر یابی، نان خر تو بخور

گفت اگر جاروب و غربالم بُدی

وجه نانی را چه اشکالم بدی

چون ندارم هیچ آبی بر جگر

بی‌جگر نانیم ده‌، خونم مخور

هاتفی گفتا که آسان بایدت

خاک‌روبی کن اگر نان بایدت

پیر رفت و کرد زاری‌ها بسی

تا ستد جاروب و غربال از کسی

1010

خاک می‌رفت و پیاپی می‌شتافت

آخرین غربال، آن زر باز یافت

1111

شادمان شد نفس او کان زر بدید

رفت سوی نانوا و نان خرید

1212

تا که مرد نانوا نانش بداد

شد همی جاروب و غربالش به‌یاد

1313

آتشی افتاد اندر جان پیر

در تگ استاد و برآمد زو نفیر

1414

گفت: چون من نیست سرگردان کنون

زر ندارم چون دهم تاوان کنون؟

1515

عاقبت می‌رفت چون دیوانه‌ای

خویش را افکند در ویرانه‌ای

1616

چون در آن ویرانه شد خوار و دژم

دید با جاروب خود غربال هم

1717

شادمان شد پیر و پس گفت ای اله

این چرا کردی جهان بر من سیاه

1818

زهر کردی نان خوش بر جان من

گو برو جان بازگیر این نان من

1919

هاتفش گفتا که‌ ای ناخوش‌منش

خوش نه‌آید هیچ‌نان بی‌نان خورش

2020

چون نهادی نان تنها در کنار

درفزودم نان خورش، منّت بدار

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور