صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »منطق‌الطیر
  3. »عذر آوردن مرغان
  4. »حکایت عابدی که در زمان موسی مشغول ریش خود بود

حکایت عابدی که در زمان موسی مشغول ریش خود بود

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده
Toggle stanza 1
11
عابدی بودست در وقت کلیم
در عبادت بود روز و شب مقیم
22
ذره‌ای ذوق و گشایش می‌نیافت
ز آفتاب سینه تابش می‌نیافت
33
داشت ریشی بس نکو آن نیک مرد
گاه گاهی ریش خود را شانه کرد
44
مرد عابد دید موسی را ز دور
پیش او شد کای سپه سالار طور
55
از برای حق کز حق کن سؤال
تا چرا نه ذوق دارم من نه حال
66
چون کلیم القصه شد بر کوه طور
بازپرسید آن سخن، حق گفت دور
77
گوهر آنک از وصل ما درویش ماند
دائما مشغول ریش خویش ماند
88
موسی آمد قصه بر گفتا که چیست
ریش خود می‌کند مرد و می‌گریست
99
جبرئیل آمد سوی موسی دوان
گفت همی مشغول ریشی این زمان
1010
ریش اگر آراست در تشویش بود
ور همی برکند هم درویش بود
1111
یک نفس بی او برآوردن خطاست
چه به کژ زو بازمانی چه به راست
1212
از زریش خود برون ناآمده
غرق این دریای خون ناآمده
1313
چون ز ریش خود بپردازی نخست
عزم تو گردد درین دریا درست
1414
ور تو بااین ریش در دریا شوی
هم ز ریش خویش ناپروا شوی
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

در بر شیخی سگی می‌شد پلید

شیخ از آن سگ هیچ دامن در نچید

عطار»منطق‌الطیر»عذر آوردن مرغان»شیخی که از سگی پلید دامن در نچید

اگلی نظم

داشت ریشی بس بزرگ آن ابلهی

غرقه شد در آب دریا ناگهی

عطار»منطق‌الطیر»عذر آوردن مرغان»حکایت ابلهی که در آب افتاد و ریش بزرگش وبال او بود

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00