حکایت شیخی خرقه‌پوش که عاشق دختر سگبان شد

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکاران: فاطمه زندی، آزاده

بود شیخی خرقه پوش و نامدار

برد از وی دختر سگبان قرار

شد چنان در عشق آن دلبر زبون

کز دلش می‌زد چو دریا موج خون

بر امید آنک بیند روی او

شب بخفتی با سگان در کوی او

مادر دختر از آن آگاه شد

گفت شیخا چون دلت گم‌راه شد

پیر اگر بر دست دارد این هوس

پیشهٔ ما هست سگبانی و بس

رنگ ماگیری و سگبانی کنی

بعد سالی عقد و مهمانی کنی

چون نبود آن شیخ اندر عشق سست

خرقه را بفکند و شد در کار چست

با سگی در دست در بازار شد

قرب سالی از پی این کار شد

صوفی دیگر که بودش هم نفس

چون چنانش دید گفت ای هیچ کس

1010

مدت سی سال بودی مرد مرد

این چرا کردی و هرگز این که کرد

1111

گفت ای غافل مکن قصه دراز

زانک اگر پرده کنی زین قصه باز

1212

حق تعالی داند این اسرار را

با تو گرداند همی این کار را

1313

چون ببیند طعنهٔ پیوست تو

سگ نهد از دست من بر دست تو

1414

چند گویم این دلم از درد راه

خون شد و یک دم نیامد مرد راه

1515

من ببیهوده شدم بسیار گوی

وز شما یک تن نشد اسرارجوی

1616

گر شما اسرار دان ره شوید

آنگهی از حرف من آگه شوید

1717

گر بگویم بیش ازین در ره بسی

جمله در خوابید، کو رهبر کسی

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور