سخن دیوانه‌ای دربارهٔ عالم

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده

نیم شب دیوانه‌ای خوش می‌گریست

گفت این عالم بگویم من که چیست

حقه‌ای سر برنهاده، ما درو

می‌پزیم از جهل خود سودا درو

چون سراین حقه برگیرد اجل

هر که پر دارد بپرد تا ازل

وانک او بی پر بود، در صد بلا

در میان حقه ماند مبتلا

مرغ همت را به معنی بال ده

عقل را دل بخش و جان را حال ده

پیش از آن کز حقه برگیرند سر

مرغ ره گرد و برآور بال و پر

یا نه، بال و پر بسوز و خویش هم

تا تو باشی از همه در پیش هم

دیگری گفتش که انصاف و وفا

چون بود در حضرت آن پادشا

حق تعالی داد انصافم بسی

بی‌وفایی هم نکردم با کسی

1010

در کسی چون جمع آمد این صفت

رتبت او چون بود در معرفت

1111

گفت انصافست سلطان نجات

هر که منصف شد برست از ترهات

1212

از تو گر انصاف آید در وجود

به ز عمری در رکوع و در سجود

1313

خود فتوت نیست در هر دو جهان

برتر از انصاف دادن در نهان

1414

وانک او انصاف بدهد آشکار

از ریا کم خالی افتد، یاد دار

1515

نستدند انصاف، مردان از کسی

لیک خود می‌داده‌اند الحق بسی

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور