حکایت پیرزنی که به ده کلاوه ریسمان خریدار یوسف شد

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده

گفت یوسف را چو می‌بفروختند

مصریان از شوق او می‌سوختند

چون خریداران بسی برخاستند

پنج ره هم سنگ مشکش خواستند

زان زنی پیری به خون آغشته بود

ریسمانی چند در هم رشته بود

در میان جمع آمد در خروش

گفت ای دلال کنعانی فروش

ز آرزوی این پسر سر گشته‌ام

ده کلاوه ریسمانش رشته‌ام

این زمن بستان و با من بیع کن

دست در دست منش نه بی سخن

خنده آمد مرد را، گفت ای سلیم

نیست درخورد تو این در یتیم

هست صد گنجش بها در انجمن

مه تو و مه ریسمانت ای پیرزن

پیرزن گفتا که دانستم یقین

کین پسر را کس بنفروشد بدین

1010

لیک اینم بس که چه دشمن چه دوست

گوید این زن از خریداران اوست

1111

هر دلی کو همت عالی نیافت

ملکت بی‌منتها حالی نیافت

1212

آن ز همت بود کان شاه بلند

آتشی در پادشاهی او فکند

1313

خسروی را چون بسی خسران بدید

صد هزاران ملک صدچندان بدید

1414

چون بپاکی همتش در کار شد

زین همه ملک نجس بیزارشد

1515

چشم همت چون شود خورشید بین

کی شود با ذره هرگز هم نشین

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور