صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »الهی نامه
  3. »بخش نوزدهم
  4. »(13) در معنی آن که غیبت گناهی بزرگ است

(13) در معنی آن که غیبت گناهی بزرگ است

شاعر: عطار

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صنف: مثنوی

Toggle stanza 1
1

چنین نقلست در توراة کان کس

که او غیبت کند، آنگاه ازان پس

2

ازان توبه کند، آخر کسی اوست

که در صحن بهشتش ره دهد دوست

3

وگر خود توبه نکند اوّلین کس

که در دوزخ رود او باشد و بس

4

اگر تیغ زبانش چون زبانه

شود چون رمحِ خطّی راست خانه

5

نشان راستی دل بوَد آن

که دل را اوّلین منزل بوَد آن

6

درین مجلس بزرگان جهان را

چو خاموشی شرابی نیست جان را

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

پسر را گفت حلّاج نکوکار

بچیزی نفس را مشغول میدار

عطار»الهی نامه»بخش نوزدهم»(12) حکایت حلّاج با پسر

اگلی نظم

بزرگی بود می‌گفت و شنود او

بسی گرد جهان گردیده بود او

عطار»الهی نامه»بخش نوزدهم»(14) سخن گفتن آن مرد در غیبت

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور