صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »الهی نامه
  3. »بخش نوزدهم
  4. »(12) حکایت حلّاج با پسر

(12) حکایت حلّاج با پسر

شاعر: عطار

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صنف: مثنوی

Toggle stanza 1
1

پسر را گفت حلّاج نکوکار

بچیزی نفس را مشغول میدار

2

وگرنه او ترا معزول دارد

بصد ناکردنی مشغول دارد

3

که تو در ره نهٔ مرد قوی ذات

که تنها دم توانی زد بمیقات

4

تو را تا نفس می‌ماند خیالی

بوَد در مولشش دایم کمالی

5

اگر این سگ زمانی سیر گردد

عجب اینست کاینجا شیر گردد

6

شکم چون سیر گردد یک زمانش

به غیبت گرسنه گردد زبانش

7

چو تیغی تیز بگشاید زبانی

بغیبت می‌کُشد خلق جهانی

8

بسی گرچه فرو گوئی بگوشش

نیاری کرد یک ساعت خموشش

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

نوشته در قصص اینم عیان بود

که ابرهیمِ پیغامبر چنان بود

عطار»الهی نامه»بخش نوزدهم»(11) حکایت ابرهیم علیه السلام

اگلی نظم

چنین نقلست در توراة کان کس

که او غیبت کند، آنگاه ازان پس

عطار»الهی نامه»بخش نوزدهم»(13) در معنی آن که غیبت گناهی بزرگ است

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور