عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 298غزل شمارهٔ 298شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: انبرداشتندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون تتق از روی آن شمع جهان برداشتندهمچو پروانه جهانی دل ز جان برداشتند2نقل کریںچهرهای دیدند جانبازان که جان درباختندبهرهای گویی ز عمر جاودان برداشتند3نقل کریںچون سبکروحی او دیدند مخموران عشقسر به سر بر روی او رطل گران برداشتند4نقل کریںجمله رویا روی و پشتا پشت و همدرد آمدندنعره و فریاد از هفت آسمان برداشتند5نقل کریںچون دهان او بقدر ذرهای شد آشکارهر نفس صد گنج پر گوهر از آن برداشتند6نقل کریںزلف او چون پردهٔ عشاق آمد زان خوش استگر ز زلف او نوایی هر زمان برداشتند7نقل کریںجملهٔ ترکان ز شوق ابروی و مژگان اونیک پی بردند اگر تیر و کمان برداشتند8نقل کریںدر تعجب ماندهام تا عاشقان بی خبرچون نشان نیست از میانش چون نشان برداشتند9نقل کریںوصف یک یک عضو او کردم ولیکن برکنارچون رسیدم با میانش از میان برداشتند10نقل کریںچون ز لعلش زندگی و آب حیوان یافتندمردگان در خاک گورستان فغان برداشتند11نقل کریںخازنان هشت جنت عاشق رویش شدنددر ثنای او چو سوسن ده زبان برداشتند12نقل کریںچون تخلص را درآمد وقت جشنی ساختندجام بر یاد خداوند جهان برداشتند13نقل کریںچون خداوند جهان عطار خود را بنده خواندخازنان خلد دست درفشان برداشتند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآن را که غمت به خویش خواندشادی جهان غم تو داندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 297اگلی نظمچون سیمبران روی به گلزار نهادندگل را ز رخ چون گل خود ، خوار نهادندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 299آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمچون سیمبران روی به گلزار نهادندگل را ز رخ چون گل خود ، خوار نهادندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 299
