صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 380

غزل شمارهٔ 380

شاعر: عطار

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: مبرسید

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
عقل را در رهت قدم برسید
هر چه بودش ز بیش و کم برسید
22
قصهٔ تو همی نبشت دلم
چون به سر می‌نشد قلم برسید
33
دلم از بس که خون بخورد از او
در همه کاینات غم برسید
44
بی‌تو از بس که چشم من بگریست
در دو چشمم ز گریه نم برسید
55
جان همی خواند عهدنامهٔ تو
چون به نامت رسید دم برسید
66
دل چو بنواخت ارغنون وصال
زود بگسست و زیر و بم برسید
77
در دمی ، دل ز نقش سکهٔ عشق
نقش مطلق شد و درم برسید
88
عقل عطار چون ره تو گرفت
ره به سر می‌نشد قلم برسید
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

درد کو تا دردوا خواهم رسید

خوف کو ، تا در رجا خواهم رسید

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 379

اگلی نظم

دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید

مویم گرفت و در صف دردی کشان کشید

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 381

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00