عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 334غزل شمارهٔ 334شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: انرودصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبا لب لعلت سخن در جان رودبا سر زلف تو در ایمان رود2نقل کریںعقل چون شرح لب تو بشنودپیش لعلت از بن دندان رود3نقل کریںهر که او سرسبزی خط تو دیدچون قلم سر بر خط فرمان رود4نقل کریںچون ببیند پستهٔ خط فستقیتدر خط تو با دل بریان رود5نقل کریںآنچه رویت را رود در نیکوییمیندانم تا فلک را آن رود6نقل کریںچون شود خورشید رویت آشکارماه زیر میغ در پنهان رود7نقل کریںهر که روی همچو خورشید تو دیدگر همه چرخ است سرگردان رود8نقل کریںهست جان عطار را شیرین از آنکشرح آن لب بر زبان جان رود◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکسی کو خویش بیند بنده نبودوگر بنده بود بیننده نبودعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 333اگلی نظمدل به امید وصل تو باد به دست میرودجان ز شراب شوق تو بادهپرست میرودعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 335آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدل به امید وصل تو باد به دست میرودجان ز شراب شوق تو بادهپرست میرودعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 335
