صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 171

غزل شمارهٔ 171

شاعر: عطار

وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

قافیہ: اگردد

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
هر دل که ز خویشتن فنا گردد
شایستهٔ قرب پادشا گردد
22
هر گل که به رنگ دل نشد اینجا
اندر گل خویش مبتلا گردد
33
امروز چو دل نشد جدا از گل
فردا نه ز یکدگر جدا گردد
44
خاک تن تو شود همه ذره
هر ذره کبوتر هوا گردد
55
ور در گل خویشتن بماند دل
از تنگی گور کی رها گردد
66
دل آینه‌ای است پشت او تیره
گر بزدایی بروی وا گردد
77
گل دل گردد چو پشت گردد رو
ظلمت چو رود همه ضیا گردد
88
هرگاه که پشت و روی یکسان شد
آن آینه غرق کبریا گردد
99
ممکن نبود که هیچ مخلوقی
گردید خدای یا خدا گردد
1010
اما سخن درست آن باشد
کز ذات و صفات خود فنا گردد
1111
هرگه که فنا شود ازین هر دو
در عین یگانگی بقا گردد
1212
حضرت به زبان حال می‌گوید
کس ما نشود ولی ز ما گردد
1313
چیزی که شود چو بود کی باشد
کی نادایم چو دایما گردد
1414
گر می‌خواهی که جان بیگانه
با این همه کار آشنا گردد
1515
در سایهٔ پیر شو که نابینا
آن اولیتر که با عصا گردد
1616
کاهی شو و کوه عجب بر هم زن
تا پیر تو را چو کهربا گردد
1717
ور این نکنی که گفت عطارت
هر رنج که می‌بری هبا گردد
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

تا زلف تو همچو مار می‌پیچد

جان بی دل و بی قرار می‌پیچد

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 170

اگلی نظم

بودی که ز خود نبود گردد

شایستهٔ وصل زود گردد

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 172

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00