غزل شمارهٔ 378

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: ررسید

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

دل چه خواهی کرد چون دلبر رسید

جان برافشان هین که جان پرور رسید

شربت اسرار را فردا منه

زانکه تا این درکشی دیگر رسید

گر سفالی یافتی در راه عشق

خوش بشو انگار صد گوهر رسید

خود تو آتش بر سفالی می‌نهی

هین که آنجا قسم تو کمتر رسید

صد هزاران موج گوناگون بخاست

دانی از چه موج بحر اندر رسید

چون یکی است این موج بحر مختلف

از چه خاست و از چه خشک و تر رسید

بحر کل یک جوش زد در سلطنت

تا به یکدم ، صد جهان لشکر رسید

چون نمی‌آید به سر زان بحر هیچ

پس چرا صد چشمه چون کوثر رسید

قطره چون دریاست دریا قطره هم

پس چرا این کامل آن ابتر رسید

1010

قرب و بعد موج چون بسیار گشت

هر زمانی اختلافی در رسید

1111

سلطنت از بحر می‌ماند به سر

بحر قسم قطرهٔ مضطر رسید

1212

بی نهایت بود بحر، این اختلاف

از بصر آمد نه از مبصر رسید

1313

بحر چون محوست، موجش در خطر

بحر را در دیده پا و سر رسید

1414

کی بیاید بی نهایت در بصر

در خطر صد با خطر مبصر رسید

1515

چون عدد در بحر رنگ بحر داشت

گر رسید انگشت از اخگر رسید

1616

خوش برآمد صبح توحید از افق

زانکه خورشید آمد و اختر رسید

1717

این همه اختر که شب بر آسمانست

لقمه‌ای گردد چو قرص خور رسید

1818

پس یقین می‌دان که یک چیز است و بس

گر هزاران مختلف هم بررسید

1919

در میان این سخن عطار را

هم قلم بشکست و هم دفتر رسید

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور