غزل شمارهٔ 344

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: اننمود

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

هرچه در هر دو جهان جانان نمود

تو یقین می‌دان که آن از جان نمود

هست جانت را دری اما دو روی

دوست از دو روی او دو جهان نمود

کرد از یک روی دنیا آشکار

وز دگر روی آخرت پنهان نمود

آخرت آن روی و دنیا این دگر

ای عجب یک چیز این و آن نمود

هر دو عالم نیست بیرون زین دو روی

هرچه آن دشوار یا آسان نمود

در میان این دو دربند عظیم

چون نگه کردم یکی ایوان نمود

یک درش دنیا و دیگر آخرت

بلکه دو کونش چو دو دوران نمود

باز پرسیدم ز دل کان قصر چیست

گفت خلوت‌خانهٔ جانان نمود

گفتم آخر قصر سلطان جان ماست

جان نمود این قصر یا سلطان نمود

1010

گفت دایم بر تو سلطان است جان

بارگاه خویش در جان زان نمود

1111

پرتو او بی‌نهایت اوفتاد

لاجرم بی‌حد و بی‌پایان نمود

1212

تا ابد گر پیش گیری راه جان

ذره‌ای نتوانی از پیشان نمود

1313

پرتوی کان دور بود آن کفر بود

وانکه آن نزدیک بود ایمان نمود

1414

چند گویم این جهان و آن جهان

از دو روی جان همی‌نتوان نمود

1515

گرد جان در گرد چون مردان بسی

تا توانی عشق را برهان نمود

1616

در جهان جان بسی سرگشته‌اند

کمترین یک چرخ سرگردان نمود

1717

می‌رو و یک دم میاسا از روش

کاین سفر در روح جاویدان نمود

1818

گر تورا افتاد یک ساعت درنگ

صد درنگ از عالم هجران نمود

1919

همچو گویی گشت سرگردان مدام

هر‌که خود را مرد این میدان نمود

2020

خود در این میدان فرو شد هر که رفت

وانکه یک‌دم ماند هم حیران نمود

2121

تا ابد در درد این، عطار را

ذره ذره کلبهٔ احزان نمود

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور