عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 426غزل شمارهٔ 426شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: اهتنرسدشصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآنکه سر دارد کلاهت نرسدشوانکه پر آب است جاهت نرسدش2نقل کریںهر که پست بارگاه فقر نیستدر بلندی دستگاهت نرسدش3نقل کریںهر که در خود ماند چون گردون بسیگر نگردد گرد راهت نرسدش4نقل کریںتا نباشد همچو یوسف خواجهایبندگی در قعر چاهت نرسدش5نقل کریںتا کسی دارد به یک ذره پناهعرش اگر باشد پناهت نرسدش6نقل کریںعرش اگر کرسی نهد در زیر پایدست بر زلف سیاهت نرسدش7نقل کریںگرچه سر در عرش ساید آفتابپرتو روی چو ماهت نرسدش8نقل کریںنیم ترک چرخ در سر گشت از آنکبو که بر ترک کلاهت نرسدش9نقل کریںتا کسی نشکست کلی قلب نفسلاف از خیل و سپاهت نرسدش10نقل کریںتا نسوزد جملهٔ شب شمع زاریک نسیم صبحگاهت نرسدش11نقل کریںتا کسی بر سر نگردد چون فلکطوف گرد بارگاهت نرسدش12نقل کریںتا کسی جان ندهد از درد خمارمی ز لعل عذر خواهت نرسدش13نقل کریںگر نشد عطار یکتا همچو مویمشک از زلف دو تاهت نرسدش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماگر دلم ببرد یار دلبری رسدشوگر بپروردم بندهپروری رسدشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 425اگلی نظمعشق آن باشد که غایت نبودشهم نهایت هم بدایت نبودشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 427آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماگر دلم ببرد یار دلبری رسدشوگر بپروردم بندهپروری رسدشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 425
