عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 425غزل شمارهٔ 425شاعر: عطاروزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: ریرسدشصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاگر دلم ببرد یار دلبری رسدشوگر بپروردم بندهپروری رسدش22نقل کریںز بس که من سر او دارم از قدم تا فرقگرم چو شمع بسوزد به سرسری رسدش33نقل کریںسفید کاری صبح رخش جهان بگرفتچو شب به طره طلسم سیهگری رسدش44نقل کریںچو آفتاب رخش نور بخش اسلام استاگر ز زلف نهد رسم کافری رسدش55نقل کریںچو پشت لشکر حسن است روی صف شکنشاگر به عمد کند قصد لشکری رسدش66نقل کریںبدید بیخبری روی او و گفت امروزبه حکم با مه گردون برابری رسدش77نقل کریںصد آفتاب مرا روشن است کین ساعتنطاق بسته چو جوزا به چاکری رسدش88نقل کریںچو هست چشمهٔ حیوان زکاتخواه لبشاگر قیام کند در سکندری رسدش99نقل کریںسکندری چه بود با لب چو آب حیاتکه گر چو خضر رود در پیمبری رسدش1010نقل کریںفرید چون ز لب لعل او سخن گویدنثار در و گهر در سخنوری رسدش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبیچاره دلم که نرگس مستشصد توبه به یک کرشمه بشکستشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 424اگلی نظمآنکه سر دارد کلاهت نرسدشوانکه پر آب است جاهت نرسدشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 426◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
