عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 425غزل شمارهٔ 425شاعر: عطاروزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: ریرسدشصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاگر دلم ببرد یار دلبری رسدشوگر بپروردم بندهپروری رسدش2نقل کریںز بس که من سر او دارم از قدم تا فرقگرم چو شمع بسوزد به سرسری رسدش3نقل کریںسفید کاری صبح رخش جهان بگرفتچو شب به طره طلسم سیهگری رسدش4نقل کریںچو آفتاب رخش نور بخش اسلام استاگر ز زلف نهد رسم کافری رسدش5نقل کریںچو پشت لشکر حسن است روی صف شکنشاگر به عمد کند قصد لشکری رسدش6نقل کریںبدید بیخبری روی او و گفت امروزبه حکم با مه گردون برابری رسدش7نقل کریںصد آفتاب مرا روشن است کین ساعتنطاق بسته چو جوزا به چاکری رسدش8نقل کریںچو هست چشمهٔ حیوان زکاتخواه لبشاگر قیام کند در سکندری رسدش9نقل کریںسکندری چه بود با لب چو آب حیاتکه گر چو خضر رود در پیمبری رسدش10نقل کریںفرید چون ز لب لعل او سخن گویدنثار در و گهر در سخنوری رسدش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبیچاره دلم که نرگس مستشصد توبه به یک کرشمه بشکستشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 424اگلی نظمآنکه سر دارد کلاهت نرسدشوانکه پر آب است جاهت نرسدشعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 426آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
