عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 271غزل شمارهٔ 271شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: ناندیشدصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںنه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشدنه عقل چو عشق آمد از جان و تن اندیشد2نقل کریںچون آتش عشق تو شعله زند اندر دلکم کاستیی آن کس ، کز خویشتن اندیشد3نقل کریںگر مدعی عشقت در چاه بلا افتدکفر است درین معنی کانجا رسن اندیشد4نقل کریںپروانه بر معنی کی محرم شمع افتدگر در همه عمر خود از سوختن اندیشد5نقل کریںعاشق که به صد زاری در عشق تو جان بدهدخصمیش کند جانش گر از کفن اندیشد6نقل کریںعاشق همه رسوا به در انجمن عالمکانجام نگیرد ره گر ز انجمن اندیشد7نقل کریںجانا چو دلم خستی راه سخنم بستیعطار به صد مستی تا کی سخن اندیشد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمنور روی تو را نظر نکشدسوز عشق تو را جگر نکشدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 270اگلی نظمدر قعر جان مستم دردی پدید آمدکان درد بندیان را دایم کلید آمدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 272آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدر قعر جان مستم دردی پدید آمدکان درد بندیان را دایم کلید آمدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 272
