عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 599غزل شمارهٔ 599شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیہ: اگشتیمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا با غم عشق آشنا گشتیماز نیک و بد جهان جدا گشتیم2نقل کریںتا هست شدیم در بقای تواز هستی خویشتن فنا گشتیم3نقل کریںتا در ره نامرادی افتادیمبر کل مراد پادشا گشتیم4نقل کریںزان دست همه جهان فرو بستیتا جمله به جملگی تورا گشتیم5نقل کریںیک شمه چو زان حدیث بنمودیمستغرق سر کبریا گشتیم6نقل کریںزانگه که به عشق اقتدا کردیمدر عالم عشق مقتدا گشتیم7نقل کریںای دل تو کجایی او کجا آخراین خود چه سخن بود کجا گشتیم8نقل کریںعمری مس نفس را بپالودیمگفتیم مگر که کیمیا گشتیم9نقل کریںچون روی چو آفتاب بنمودیناچیز شدیم و چون هوا گشتیم10نقل کریںچون تاب جمال تو نیاوردیمسرگشته چو چرخ آسیا گشتیم11نقل کریںچون محرم عشق تو نیفتادیمدر زیر زمین چو توتیا گشتیم12نقل کریںنومید مشو درین ره ای عطارهرچند که نا امید وا گشتیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا به عشق تو قدم برداشتیمعقل را سر چون قلم برداشتیمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 598اگلی نظمما ترک مقامات و کرامات گرفتیمدر دیر مغان راه خرابات گرفتیمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 600آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمما ترک مقامات و کرامات گرفتیمدر دیر مغان راه خرابات گرفتیمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 600
