غزل شمارهٔ 92

گر ترا ناز و بدخویی این است

وای بر دل، اگر چه سنگین است

مژه ام جلوه گاه پروین است

گل خورشید طلعتان این است

شاد کن جان من، که غمگین است

رحم کن بر دلم، که مسکین است