صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 555

غزل شمارهٔ 555

شاعر: عطار

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: وییمیندانم

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
من این دانم که مویی می ندانم
بجز مرگ آرزویی می ندانم
22
مرا مبشول مویی زانکه در عشق
چنان غرقم که مویی می ندانم
33
چنین رنگی که بر من سایه افکند
ز دو کونش رکویی می ندانم
44
چنانم در خم چوگان فگنده
که پا و سر چو گویی می ندانم
55
بسی بر بوی سر عشق رفتم
نبردم بوی و بویی می ندانم
66
بسی هر کار را روی است از ما
به از تسلیم رویی می ندانم
77
به از تسلیم و صبر و درد و خلوت
درین ره چارسویی می ندانم
88
شدم در کوی اهل دل چو خاکی
که به زین کوی کویی می ندانم
99
دلم را راه جوی عشق کردم
که به زو راه جویی می ندانم
1010
درون دل بسی خود را بجستم
که به زین جست و جویی می ندانم
1111
به خون دل بشستم دست از جان
که به زین شست و شویی می ندانم
1212
بسی این راز نادانسته گفتم
که به زین گفت و گویی می ندانم
1313
چو کردم جوی چشمان همچو عطار
که به زین آب جویی می ندانم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

زلف و رخت از شام و سحر باز ندانم

خال و لبت از مشک و شکر باز ندانم

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 554

اگلی نظم

چو خود را پاک دامن می ندانم

مقامی به ز گلخن می ندانم

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 556

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00