عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 483غزل شمارهٔ 483شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: انیداشتمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعزم عشق دلستانی داشتموقف کردم نیم جانی داشتم2نقل کریںصد هزاران سود کردم در دو کونگر ز عشق تو زیانی داشتم3نقل کریںچون شدم با عشق رویش همنفسهر نفس تازه جهانی داشتم4نقل کریںدر صفات روی چون خورشید اوسر مگر بر آسمانی داشتم5نقل کریںلیک چون رویش بدیدم ذرهایگنگ گشتم گر زبانی داشتم6نقل کریںمدتی پنداشتم کز وصل اویا نصیبی یا نشانی داشتم7نقل کریںچون نگه کردم همه پندار بودیا خیالی یا گمانی داشتم8نقل کریںبا سر هر موی زلفش تا ابدسرگذشت و داستانی داشتم9نقل کریںلیک دل پرغصه رفتم زیر خاکقصهٔ دل چون نهانی داشتم10نقل کریںخواستم تا راز خود پنهان کنمهر سرشکی ترجمانی داشتم11نقل کریںچون ندیدم خویش را در خورد اواین مصیبت هر زمانی داشتم12نقل کریںموج میزد درد و زاری چون ربابگر رگی بر استخوانی داشتم13نقل کریںبر تن عطار هر مویی که بوددر خروشی و فغانی داشتم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز می عشق تو چنان مستمکه ندانم که نیست یا هستمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 482اگلی نظمدوش چشم خود ز خون دریای گوهر یافتممنبع هر گوهری دریای دیگر یافتمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 484آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدوش چشم خود ز خون دریای گوهر یافتممنبع هر گوهری دریای دیگر یافتمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 484
