چه عصر است این که دین فریادی اوست
هزاران بند در آزادی اوست
What is the age? On whom the faith cries, Who puts on it thousand checks and ties.
ز روی آدمیت رنگ و نم برد
غلط نقشی که از بهزادی اوست
From Man’s face it saps all the healthy signs, His paintings depict, his evil designs.
نگاهش نقشبند کافری ها
کمال صنعت او آزری ها
His glance only paints the heathen’s shade,. His skill’s big height are statues he made.
حذر از حلقهٔ بازارگانش
قمار است این همه سوداگری ها
Thus shun the trade circles of his own make. Who plans all business for gambling sake.
جوانان را بد آموز است این عصر
شب ابلیس را روز است این عصر
To youths of this age he taught evil ways, It turned the Satan’s night into his days.
بدامانش مثال شعله پیچم
که بی نور است و بی سوز است این عصر
Like flame I make a coil on his face, As this age lacks all the shine and grace.
مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد
ضمیرش باقی و فانی بهم کرد
The Muslim draws content and kingship close, He views the man and God in a close pose.
ولیکن الامان از عصر حاضر
که سلطانی به شیطانی بهم کرد
From this Age but I wished to run away, Who has mixed the kingship with Satan’s way.
چه گویم رقص تو چون است و چون نیست
حشیش است این نشاط اندرون نیست
The dance you now play in this or that way, Is just a drug’s kick, a bliss to soul nay
به تقلید فرنگی پای کوبی
به رگهای تو آن طغیان خون نیست
In wake of whites so? You play feet, lo! No blood boils ever in thy‐own‐veins so!
