وزنِ مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 17وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 17

10 اشعار

غزل شمارهٔ 62باز خدنگ شوق زد عشق در آب و خاک ما

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 62

6 اشعار

غزل شمارهٔ 63بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 63

9 اشعار

غزل شمارهٔ 68پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 68

10 اشعار

غزل شمارهٔ 85من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 85

7 اشعار

غزل شمارهٔ 87نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 87

9 اشعار

غزل شمارهٔ 92باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 92

7 اشعار

غزل شمارهٔ 620چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 620

7 اشعار

غزل شمارهٔ 621سال نو است و عشق نو عشرت یار من چه شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 621

6 اشعار

غزل شمارهٔ 622چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 622

8 اشعار

غزل شمارهٔ 623شاه سوار من نگر مست و خراب می رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 623

10 اشعار

غزل شمارهٔ 624هر که چو تو به نیکویی آفت عقل و جان بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 624

10 اشعار

غزل شمارهٔ 625زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 625

8 اشعار

غزل شمارهٔ 626هر که دمی به یاد آن دلبر مه لقا زند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 626

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1045دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1045

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1082ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1082

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1083ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1083

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1084گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1084

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1149ای زده ناوکم به جان، یک دو سه چار و پنج و شش

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1149

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1226خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1226

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1320هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1320

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1321بر در تو ز دشمنان گر چه که صد جفا کشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1321

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1322آن نه منم که از جفا دست ز یار در کشم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1322

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1323ملکت عشق ملک شد از کرم الهیم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1323

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1545خواب ز چشم من بشد، چشم تو بست خواب من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1545

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1546آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1546

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1547گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1547

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1548تنگ نبات چون بود، لب بگشا که هم چنین

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1548

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1620صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1620

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1662گر چه که هست خون دل باده خوشگوار تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1662

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1663تا به زمانه شد خبر از مه با کمال تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1663

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1664باز به خون خلق شد چشم جفانمای تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1664

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1665نیست گشاده چشم من جز به خیال روی تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1665

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1725دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1725

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1826جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1826

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1827نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1827

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1828قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1828

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1829می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1829

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1830دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1830

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1831کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1831

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1832ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1832

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1935ای ننهاده هیچ گه تن به رضای چون منی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1935

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1936سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1936

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1937گر به کمند زلف تو من نه چنین اسیرمی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1937

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1981ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1981

6 اشعار

وزنِ مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 17–وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را

غزل شمارهٔ 62–باز خدنگ شوق زد عشق در آب و خاک ما

غزل شمارهٔ 63–بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را

غزل شمارهٔ 68–پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را

غزل شمارهٔ 85–من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را

غزل شمارهٔ 87–نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله را

غزل شمارهٔ 92–باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را

غزل شمارهٔ 620–چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد

غزل شمارهٔ 621–سال نو است و عشق نو عشرت یار من چه شد

غزل شمارهٔ 622–چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود

غزل شمارهٔ 623–شاه سوار من نگر مست و خراب می رود

غزل شمارهٔ 624–هر که چو تو به نیکویی آفت عقل و جان بود

غزل شمارهٔ 625–زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد

غزل شمارهٔ 626–هر که دمی به یاد آن دلبر مه لقا زند

غزل شمارهٔ 1045–دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

غزل شمارهٔ 1082–ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

غزل شمارهٔ 1083–ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

غزل شمارهٔ 1084–گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

غزل شمارهٔ 1149–ای زده ناوکم به جان، یک دو سه چار و پنج و شش

غزل شمارهٔ 1226–خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل

غزل شمارهٔ 1320–هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشم

غزل شمارهٔ 1321–بر در تو ز دشمنان گر چه که صد جفا کشم

غزل شمارهٔ 1322–آن نه منم که از جفا دست ز یار در کشم

غزل شمارهٔ 1323–ملکت عشق ملک شد از کرم الهیم

غزل شمارهٔ 1545–خواب ز چشم من بشد، چشم تو بست خواب من

غزل شمارهٔ 1546–آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من

غزل شمارهٔ 1547–گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من

غزل شمارهٔ 1548–تنگ نبات چون بود، لب بگشا که هم چنین

غزل شمارهٔ 1620–صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون

غزل شمارهٔ 1662–گر چه که هست خون دل باده خوشگوار تو

غزل شمارهٔ 1663–تا به زمانه شد خبر از مه با کمال تو

غزل شمارهٔ 1664–باز به خون خلق شد چشم جفانمای تو

غزل شمارهٔ 1665–نیست گشاده چشم من جز به خیال روی تو

غزل شمارهٔ 1725–دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه

غزل شمارهٔ 1826–جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

غزل شمارهٔ 1827–نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

غزل شمارهٔ 1828–قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

غزل شمارهٔ 1829–می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

غزل شمارهٔ 1830–دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

غزل شمارهٔ 1831–کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

غزل شمارهٔ 1832–ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی

غزل شمارهٔ 1935–ای ننهاده هیچ گه تن به رضای چون منی

غزل شمارهٔ 1936–سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟

غزل شمارهٔ 1937–گر به کمند زلف تو من نه چنین اسیرمی

غزل شمارهٔ 1981–ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

وزنِ مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 17–وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را

غزل شمارهٔ 62–باز خدنگ شوق زد عشق در آب و خاک ما

غزل شمارهٔ 63–بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را

غزل شمارهٔ 68–پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را

غزل شمارهٔ 85–من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را

غزل شمارهٔ 87–نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله را

غزل شمارهٔ 92–باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را

غزل شمارهٔ 620–چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد

غزل شمارهٔ 621–سال نو است و عشق نو عشرت یار من چه شد

غزل شمارهٔ 622–چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود

غزل شمارهٔ 623–شاه سوار من نگر مست و خراب می رود

غزل شمارهٔ 624–هر که چو تو به نیکویی آفت عقل و جان بود

غزل شمارهٔ 625–زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد

غزل شمارهٔ 626–هر که دمی به یاد آن دلبر مه لقا زند

غزل شمارهٔ 1045–دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

غزل شمارهٔ 1082–ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

غزل شمارهٔ 1083–ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

غزل شمارهٔ 1084–گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

غزل شمارهٔ 1149–ای زده ناوکم به جان، یک دو سه چار و پنج و شش

غزل شمارهٔ 1226–خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل

غزل شمارهٔ 1320–هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشم

غزل شمارهٔ 1321–بر در تو ز دشمنان گر چه که صد جفا کشم

غزل شمارهٔ 1322–آن نه منم که از جفا دست ز یار در کشم

غزل شمارهٔ 1323–ملکت عشق ملک شد از کرم الهیم

غزل شمارهٔ 1545–خواب ز چشم من بشد، چشم تو بست خواب من

غزل شمارهٔ 1546–آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من

غزل شمارهٔ 1547–گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من

غزل شمارهٔ 1548–تنگ نبات چون بود، لب بگشا که هم چنین

غزل شمارهٔ 1620–صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون

غزل شمارهٔ 1662–گر چه که هست خون دل باده خوشگوار تو

غزل شمارهٔ 1663–تا به زمانه شد خبر از مه با کمال تو

غزل شمارهٔ 17وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را

غزل شمارهٔ 62باز خدنگ شوق زد عشق در آب و خاک ما

غزل شمارهٔ 63بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را

غزل شمارهٔ 68پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را

غزل شمارهٔ 85من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را

غزل شمارهٔ 87نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله را

غزل شمارهٔ 92باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را

غزل شمارهٔ 620چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد

غزل شمارهٔ 621سال نو است و عشق نو عشرت یار من چه شد

غزل شمارهٔ 622چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود

غزل شمارهٔ 623شاه سوار من نگر مست و خراب می رود

غزل شمارهٔ 624هر که چو تو به نیکویی آفت عقل و جان بود

غزل شمارهٔ 625زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد

غزل شمارهٔ 626هر که دمی به یاد آن دلبر مه لقا زند

غزل شمارهٔ 1045دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

غزل شمارهٔ 1082ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

غزل شمارهٔ 1083ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

غزل شمارهٔ 1084گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

غزل شمارهٔ 1149ای زده ناوکم به جان، یک دو سه چار و پنج و شش

غزل شمارهٔ 1226خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل

غزل شمارهٔ 1320هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشم

غزل شمارهٔ 1321بر در تو ز دشمنان گر چه که صد جفا کشم

غزل شمارهٔ 1322آن نه منم که از جفا دست ز یار در کشم

غزل شمارهٔ 1323ملکت عشق ملک شد از کرم الهیم

غزل شمارهٔ 1545خواب ز چشم من بشد، چشم تو بست خواب من

غزل شمارهٔ 1546آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من

غزل شمارهٔ 1547گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من

غزل شمارهٔ 1548تنگ نبات چون بود، لب بگشا که هم چنین

غزل شمارهٔ 1620صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون

غزل شمارهٔ 1662گر چه که هست خون دل باده خوشگوار تو

غزل شمارهٔ 1663تا به زمانه شد خبر از مه با کمال تو

غزل شمارهٔ 1664باز به خون خلق شد چشم جفانمای تو

غزل شمارهٔ 1665نیست گشاده چشم من جز به خیال روی تو

غزل شمارهٔ 1725دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه

غزل شمارهٔ 1826جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

غزل شمارهٔ 1827نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

غزل شمارهٔ 1828قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

غزل شمارهٔ 1829می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

غزل شمارهٔ 1830دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

غزل شمارهٔ 1831کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

غزل شمارهٔ 1832ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی

غزل شمارهٔ 1935ای ننهاده هیچ گه تن به رضای چون منی

غزل شمارهٔ 1936سرو سمنبرم کجا تا به برش درآرمی؟

غزل شمارهٔ 1937گر به کمند زلف تو من نه چنین اسیرمی

غزل شمارهٔ 1981ای که به غمزه می کنی قصد شکار دیگری

غزل شمارهٔ 17وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را

غزل شمارهٔ 62باز خدنگ شوق زد عشق در آب و خاک ما

غزل شمارهٔ 63بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را

غزل شمارهٔ 68پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را

غزل شمارهٔ 85من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را

غزل شمارهٔ 87نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله را

غزل شمارهٔ 92باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را

غزل شمارهٔ 620چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد

غزل شمارهٔ 621سال نو است و عشق نو عشرت یار من چه شد

غزل شمارهٔ 622چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود

غزل شمارهٔ 623شاه سوار من نگر مست و خراب می رود

غزل شمارهٔ 624هر که چو تو به نیکویی آفت عقل و جان بود

غزل شمارهٔ 625زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهد

غزل شمارهٔ 626هر که دمی به یاد آن دلبر مه لقا زند

غزل شمارهٔ 1045دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

غزل شمارهٔ 1082ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

غزل شمارهٔ 1083ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

غزل شمارهٔ 1084گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

غزل شمارهٔ 1149ای زده ناوکم به جان، یک دو سه چار و پنج و شش

غزل شمارهٔ 1226خیز که جلوه می کند چهره دلگشای گل

غزل شمارهٔ 1320هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشم

غزل شمارهٔ 1321بر در تو ز دشمنان گر چه که صد جفا کشم

غزل شمارهٔ 1322آن نه منم که از جفا دست ز یار در کشم

غزل شمارهٔ 1323ملکت عشق ملک شد از کرم الهیم

غزل شمارهٔ 1545خواب ز چشم من بشد، چشم تو بست خواب من

غزل شمارهٔ 1546آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من

غزل شمارهٔ 1547گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من

غزل شمارهٔ 1548تنگ نبات چون بود، لب بگشا که هم چنین

غزل شمارهٔ 1620صبح دمید و روز شد، شمع به گوشه نه کنون

غزل شمارهٔ 1662گر چه که هست خون دل باده خوشگوار تو

غزل شمارهٔ 1663تا به زمانه شد خبر از مه با کمال تو

غزل شمارهٔ 1664باز به خون خلق شد چشم جفانمای تو

غزل شمارهٔ 1665نیست گشاده چشم من جز به خیال روی تو

غزل شمارهٔ 1725دوش در آمد از درم تازه چو باد صبحگه

غزل شمارهٔ 1826جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی