صنفِ رباعی میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

رباعی شمارهٔ 1هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 1

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 2عشاق به درگهت اسیرند بیا

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 2

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 3ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 3

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 4چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 4

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 5دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 5

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 6روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 6

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 7صد بار بگفتم به غلامان درت

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 7

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 8آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 8

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 9شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 9

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 10هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 10

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 11گر زحمت مردمان این کوی از ماست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 11

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 12وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 12

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 13سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 13

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 14

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 15

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 16

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 17خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 17

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 18آن ماه که گفتی ملک رحمانست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 18

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 19آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 19

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 20از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 20

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 21ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 21

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 22چون حال بدم در نظر دوست نکوست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 22

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 23غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 23

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 24گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 24

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 25گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 25

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 26گویند رها کنش که یاری بدخوست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 26

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 27شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 27

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 28با دوست چنان که اوست می‌باید داشت

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 28

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 29بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 29

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 30روی تو به فال دارم ای حور نژاد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 30

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 31تو هر چه بپوشی به تو زیبا گردد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 31

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 32نوروز که سیل در کمر می‌گردد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 32

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 33کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 33

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 34دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 34

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 35گر باد ز گل حسن شبابش ببرد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 35

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 36کس نیست که غم از دل ما داند برد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 36

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 37هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 37

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 38خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 38

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 39چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 39

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 40شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 40

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 41ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 41

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 42آن دوست که آرام دل ما باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 42

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 43آن را که جمال ماه پیکر باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 43

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 44آن را که نظر به سوی هر کس باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 44

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 45هر سرو که در بسیط عالم باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 45

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 46گر دست تو در خون روانم باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 46

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 47بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 47

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 48آهو بره را که شیر در پی باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 48

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 49ما را به چه روی از تو صبوری باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 49

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 50مشنو که مرا از تو صبوری باشد

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 50

آڈیو

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2–عشاق به درگهت اسیرند بیا

رباعی شمارهٔ 3–ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

رباعی شمارهٔ 4–چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

رباعی شمارهٔ 5–دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

رباعی شمارهٔ 6–روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

رباعی شمارهٔ 7–صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8–آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

رباعی شمارهٔ 9–شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10–هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11–گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12–وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13–سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14–امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15–آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16–گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

رباعی شمارهٔ 17–خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

رباعی شمارهٔ 18–آن ماه که گفتی ملک رحمانست

رباعی شمارهٔ 19–آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

رباعی شمارهٔ 20–از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

رباعی شمارهٔ 21–ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 22–چون حال بدم در نظر دوست نکوست

رباعی شمارهٔ 23–غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

رباعی شمارهٔ 24–گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

رباعی شمارهٔ 25–گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

رباعی شمارهٔ 26–گویند رها کنش که یاری بدخوست

رباعی شمارهٔ 27–شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

رباعی شمارهٔ 28–با دوست چنان که اوست می‌باید داشت

رباعی شمارهٔ 29–بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت

رباعی شمارهٔ 30–روی تو به فال دارم ای حور نژاد

رباعی شمارهٔ 31–تو هر چه بپوشی به تو زیبا گردد

رباعی شمارهٔ 32–نوروز که سیل در کمر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 33–کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد

رباعی شمارهٔ 34–دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد

رباعی شمارهٔ 35–گر باد ز گل حسن شبابش ببرد

رباعی شمارهٔ 36–کس نیست که غم از دل ما داند برد

رباعی شمارهٔ 37–هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 38–خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

رباعی شمارهٔ 39–چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 40–شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد

رباعی شمارهٔ 41–ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد

رباعی شمارهٔ 42–آن دوست که آرام دل ما باشد

رباعی شمارهٔ 43–آن را که جمال ماه پیکر باشد

رباعی شمارهٔ 44–آن را که نظر به سوی هر کس باشد

رباعی شمارهٔ 45–هر سرو که در بسیط عالم باشد

رباعی شمارهٔ 46–گر دست تو در خون روانم باشد

رباعی شمارهٔ 47–بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد

رباعی شمارهٔ 48–آهو بره را که شیر در پی باشد

رباعی شمارهٔ 49–ما را به چه روی از تو صبوری باشد

رباعی شمارهٔ 50–مشنو که مرا از تو صبوری باشد

صنفِ رباعی میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 1–هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2–عشاق به درگهت اسیرند بیا

رباعی شمارهٔ 3–ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

رباعی شمارهٔ 4–چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

رباعی شمارهٔ 5–دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

رباعی شمارهٔ 6–روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

رباعی شمارهٔ 7–صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8–آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

رباعی شمارهٔ 9–شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10–هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11–گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12–وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13–سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14–امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15–آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16–گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

رباعی شمارهٔ 17–خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

رباعی شمارهٔ 18–آن ماه که گفتی ملک رحمانست

رباعی شمارهٔ 19–آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

رباعی شمارهٔ 20–از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

رباعی شمارهٔ 21–ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 22–چون حال بدم در نظر دوست نکوست

رباعی شمارهٔ 23–غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

رباعی شمارهٔ 24–گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

رباعی شمارهٔ 25–گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

رباعی شمارهٔ 26–گویند رها کنش که یاری بدخوست

رباعی شمارهٔ 1هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2عشاق به درگهت اسیرند بیا

رباعی شمارهٔ 3ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

رباعی شمارهٔ 4چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

رباعی شمارهٔ 5دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

رباعی شمارهٔ 6روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

رباعی شمارهٔ 7صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

رباعی شمارهٔ 9شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

رباعی شمارهٔ 17خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

رباعی شمارهٔ 18آن ماه که گفتی ملک رحمانست

رباعی شمارهٔ 19آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

رباعی شمارهٔ 20از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

رباعی شمارهٔ 21ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 22چون حال بدم در نظر دوست نکوست

رباعی شمارهٔ 23غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

رباعی شمارهٔ 24گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

رباعی شمارهٔ 25گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

رباعی شمارهٔ 26گویند رها کنش که یاری بدخوست

رباعی شمارهٔ 27شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

رباعی شمارهٔ 28با دوست چنان که اوست می‌باید داشت

رباعی شمارهٔ 29بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت

رباعی شمارهٔ 30روی تو به فال دارم ای حور نژاد

رباعی شمارهٔ 31تو هر چه بپوشی به تو زیبا گردد

رباعی شمارهٔ 32نوروز که سیل در کمر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 33کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد

رباعی شمارهٔ 34دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد

رباعی شمارهٔ 35گر باد ز گل حسن شبابش ببرد

رباعی شمارهٔ 36کس نیست که غم از دل ما داند برد

رباعی شمارهٔ 37هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 38خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

رباعی شمارهٔ 39چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 40شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد

رباعی شمارهٔ 41ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد

رباعی شمارهٔ 42آن دوست که آرام دل ما باشد

رباعی شمارهٔ 43آن را که جمال ماه پیکر باشد

رباعی شمارهٔ 44آن را که نظر به سوی هر کس باشد

رباعی شمارهٔ 45هر سرو که در بسیط عالم باشد

رباعی شمارهٔ 46گر دست تو در خون روانم باشد

رباعی شمارهٔ 47بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد

رباعی شمارهٔ 48آهو بره را که شیر در پی باشد

رباعی شمارهٔ 49ما را به چه روی از تو صبوری باشد

رباعی شمارهٔ 50مشنو که مرا از تو صبوری باشد

رباعی شمارهٔ 1هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2عشاق به درگهت اسیرند بیا

رباعی شمارهٔ 3ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

رباعی شمارهٔ 4چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

رباعی شمارهٔ 5دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

رباعی شمارهٔ 6روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

رباعی شمارهٔ 7صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

رباعی شمارهٔ 9شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

رباعی شمارهٔ 17خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

رباعی شمارهٔ 18آن ماه که گفتی ملک رحمانست

رباعی شمارهٔ 19آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

رباعی شمارهٔ 20از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

رباعی شمارهٔ 21ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 22چون حال بدم در نظر دوست نکوست

رباعی شمارهٔ 23غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

رباعی شمارهٔ 24گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

رباعی شمارهٔ 25گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

رباعی شمارهٔ 26گویند رها کنش که یاری بدخوست

رباعی شمارهٔ 27شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

رباعی شمارهٔ 28با دوست چنان که اوست می‌باید داشت

رباعی شمارهٔ 29بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت

رباعی شمارهٔ 30روی تو به فال دارم ای حور نژاد