بخش 10 - قاعده در تشبیه کتاب آفرینش به کتاب وحی
Poet: Shaykh Mahmud Shabistari
Metre: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
Poetic form: Masnavi
Reciter: رضا
Toggle stanza 1به نزد آنکه جانش در تجلّی است
11
به نزد آنکه جانش در تجلّی است
همه عالم کتاب حق تعالی است
22
عَرَض اِعراب و جوهر چون حروف است
مراتب همچو آیاتِ وقوف است
33
از او هر عالَمی چون سورهای خاص
یکی زان فاتحه و آن دیگر اخلاص
44
نخستین آیتش عقلِ کل آمد
که در وی همچو باءِ بسمل آمد
55
دوم نفس کل آمد آیتِ نور
که چون مصباح شد از غایتِ نور
66
سیم آیت در او شد عرش رحمان
چهارم «آیت الکرسی» همی دان
77
پس از وی جرمهای آسمانی است
که در وی سورهٔ سبع المثانی است
88
نظر کن باز در جرمِ عناصِر
که هر یک آیتی هستند باهِر
99
پس از عنصر بود جرم سه مولود
که نتوان کرد این آیات محدود
1010
به آخر گشت نازل نفس انسان
که بر ناس آمد آخر ختم قرآن