غزل شمارهٔ 66

تا عرقناک از چمن آن شوخ بی‌پروا گذشت

موج خجلت سرو را چون قمری از بالا گذشت

یأس مجنون آخر از پیچ و خم سودا گذشت

با شکستی ساخت دل، کز طرهٔ لیلا گذشت

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشت

بی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

همت مردانه ما از می حمرا گذشت

کشتی ما با دهان خشک ازین دریا گذشت

می توان با همت سرشار از دنیا گذشت

موج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

بی تو دوشم در درازی از شب یلدا گذشت

آفتاب امروز چون برق از سرای ما گذشت