غزل شمارهٔ 567
Toggle stanza 1روشن است از دل بی کینه ما سینه ما
11
روشن است از دل بی کینه ما سینه ما
گوهر ماست چراغ دل گنجینه ما
22
گرچه در نافه ما جز جگر سوخته نیست
جگر نافه بود داغ ز پشمینه ما
33
(صبح شنبه به نظر جلوه کند مستان را
از فروغ می گلگون شب آدینه ما)
44
گر شود موجه دریای حوادث صیقل
نیست ممکن که شود صیقلی آیینه ما
55
دل ما را بشکن گوهر اگر می خواهی
که شکست است کلید در گنجینه ما
66
جای شکرست که امسال شد از گردش چرخ
چون می کهنه گوارا غم دیرینه ما
77
چشم زخمی ز گرانان جهان گر نرسد
خطر از سنگ ندارد دل آیینه ما
88
هر کماندار که از دست قضا قبضه گرفت
می کند دست روان بر ورق سینه ما
99
کار فانوس کند در دل شبها صائب
خانه ما ز صفای دل بی کینه ما
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
محو کن نقش دویی از ورق سینه ما
ای نگاهت الف صیقل آیینه ما
Ghalib DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 40
آن که بر ما رقم کین زده از کینه ما
نقش خود دیده در آیننه ز آیینه ما
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 54
گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما
سبزی بخت شود زنگ بر آیینه ما
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 568
مشرق مهر بود سینه بی کینه ما
صاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 569