غزل شمارهٔ 568
Toggle stanza 1گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما
11
گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما
سبزی بخت شود زنگ بر آیینه ما
22
روز تعطیل به عرفانکده مشرب نیست
صبح شنبه خجل است از شب آدینه ما
33
همچو خورشید بود بر همه عالم روشن
که می کهنه بود همدم دیرینه ما
44
صرفه از ما نبرد خصم به روبه بازی
ناخن شیر دماند ز جگر کینه ما
55
صائب از فیض هواداری آن زلف سیاه
نافه مشک بود خرقه پشمینه ما
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
محو کن نقش دویی از ورق سینه ما
ای نگاهت الف صیقل آیینه ما
Ghalib DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 40
آن که بر ما رقم کین زده از کینه ما
نقش خود دیده در آیننه ز آیینه ما
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 54
روشن است از دل بی کینه ما سینه ما
گوهر ماست چراغ دل گنجینه ما
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 567
مشرق مهر بود سینه بی کینه ما
صاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 569