غزل شمارهٔ 765
Toggle stanza 1منگر به چشم کم به دل داغدار ما
11
منگر به چشم کم به دل داغدار ما
فانوس شمع طور بود لاله زار ما
22
آید اگر چه قطره ما خرد در نظر
آن بحر بیکنار بود در کنار ما
33
هر چند همچو آبله در ظاهریم خشک
در پرده دل است گره، نوبهار ما
44
آب گهر به خشک لبان می کند سبیل
دریا ترست از مژه اشکبار ما
55
در قلزمی که آب گهر را قرار نیست
ساکن شود چگونه دل بی قرار ما؟
66
شق می کند ز شوق، گریبان سنگ را
در جستجوی سوخته جانان شرار ما
77
چندین هزار خانه زین می شود تهی
چون پای در رکاب نهد شهسوار ما
88
از اعتبار اگر دگران معتبر شوند
در ترک اعتیاد بود اعتبار ما
99
تمکین ماست مهر لب خصم هرزه نال
سیلاب را خموش کند کوهسار ما
1010
نقصی به ما نمی رسد از بوته گداز
داغ است آتش از زر کامل عیار ما
1111
چون سایه هما که فتادن عروج اوست
ز افتادگی زیاده شود اعتبار ما
1212
چون لاله ایم اگر چه جگرگوشه بهار
باشد به نان سوخته خود مدار ما
1313
ما را توقع صله صائب ز خلق نیست
کز ذوق کار خویش بود مزد کار ما
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آخر به لوح آینهٔ اعتبار ما
چیزی نوشتنیست به خط غبار ما
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 192
آمد بهار خرم آمد نگار ما
چون صد هزار تنگ شکر در کنار ما
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 203
دایم شکفته است دل داغدار ما
موقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 764
با اختیار حق چه بود اختیار ما؟
با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 767