غزل شمارهٔ 2698
Poet: Saib
Toggle stanza 1گر شکر در جام ریزم زهر قاتل می‌شود
گر شکر در جام ریزم زهر قاتل می‌شود
چون صدف گر آب نوشم عقده دل می‌شود
چون سکندر می‌خورد آیینهٔ عمرش به سنگ
از خضر یک آب خوردن هرکه غافل می‌شود
جامه بر تن کعبه را مجنون ما خواهد درید
کی ز سنگ کودکان دیوانه عاقل می‌شود؟
زیر هر برگ گلی صد نیش خار آماده است
با تن آسانی مکن عادت که مشکل می‌شود
قطره اشکم اگر از دل چنین چیند غبار
تا سر مژگان رسیدن مهره گل می‌شود
جان نخواهد برد صائب آفتاب از آه ما
وای بر شمعی که با صرصر مقابل می‌شود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آخر از جمع هوسها عقده حاصل می‌شود
چون به هم جوشد غبار این و آن دل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1558
جزو موزون اعتدال جوهر کل می‌شود
چون شود مینا صدای کوه قلقل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1559
دل ز هر اندیشه با رجی مقابل می‌شود
درخور تمثال این آینه بسمل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1560
عرض هستی زنگ بر آیینهٔ دل می‌شود
تا نفس خط می‌کشد این صفحه باطل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1561
جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شود
کاروان کف بیابان مرگ ساحل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2699
دل به تن یکرنگ چون گردید باطل می‌شود
گوهر از گرد کسادی مهره گل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2700
دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود
سنگ این مینای خالی پرتو مل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2701
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.