غزل شمارهٔ 2699
Poet: Saib
Toggle stanza 1جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شود
جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شود
کاروان کف بیابان مرگ ساحل می‌شود
می‌شود تن، روح تن‌پرور به اندک فرصتی
قطره ناصاف آخر مهره گل می‌شود
جسم هر کس را فلک چون رشته پیچ و تاب داد
عاقبت شیرازه جمعیت دل می‌شود
جامه فتح است آگاهی درین وحشت‌سرا
غوطه در خون می‌زند صیدی که غافل می‌شود
زیر با منت از بدخویی خلقم که موج
واصل دریا ز دست رد ساحل می‌شود
دوستی با ناتوانان مایه روشندلی است
موم چون با رشته سازد شمع محفل می‌شود
شبنم از روشن روانی محو شد در آفتاب
هرکه صائب صاف گردد زود واصل می‌شود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آخر از جمع هوسها عقده حاصل می‌شود
چون به هم جوشد غبار این و آن دل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1558
جزو موزون اعتدال جوهر کل می‌شود
چون شود مینا صدای کوه قلقل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1559
دل ز هر اندیشه با رجی مقابل می‌شود
درخور تمثال این آینه بسمل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1560
عرض هستی زنگ بر آیینهٔ دل می‌شود
تا نفس خط می‌کشد این صفحه باطل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1561
گر شکر در جام ریزم زهر قاتل می‌شود
چون صدف گر آب نوشم عقده دل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2698
دل به تن یکرنگ چون گردید باطل می‌شود
گوهر از گرد کسادی مهره گل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2700
دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود
سنگ این مینای خالی پرتو مل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2701
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.