غزل شمارهٔ 2701
Poet: Saib
Toggle stanza 1دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود
دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود
سنگ این مینای خالی پرتو مل می‌شود
ساحل دریای آشوب است ترک اختیار
موج بر خاشاک از افتادگی پل می‌شود
در طریق ما که نعل واژگون خضر ره است
بیشتر خون بر سر تیغ تغافل می‌شود
سیل را کوتاهی دیوار عاجز می‌کند
سد راه دشمن غالب تحمل می‌شود
پاک گردد هر که صائب دامن پاکان گرفت
اشک شبنم سرخ‌رو از دامن گل می‌شود
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آخر از جمع هوسها عقده حاصل می‌شود
چون به هم جوشد غبار این و آن دل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1558
جزو موزون اعتدال جوهر کل می‌شود
چون شود مینا صدای کوه قلقل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1559
دل ز هر اندیشه با رجی مقابل می‌شود
درخور تمثال این آینه بسمل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1560
عرض هستی زنگ بر آیینهٔ دل می‌شود
تا نفس خط می‌کشد این صفحه باطل می‌شود
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 1561
گر شکر در جام ریزم زهر قاتل می‌شود
چون صدف گر آب نوشم عقده دل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2698
جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شود
کاروان کف بیابان مرگ ساحل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2699
دل به تن یکرنگ چون گردید باطل می‌شود
گوهر از گرد کسادی مهره گل می‌شود
SaibDivan-e Ashʿarغزلیاتغزل شمارهٔ 2700
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.