غزل شمارهٔ 2701

Toggle stanza 1
دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود
1

دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود

سنگ این مینای خالی پرتو مل می‌شود

2

ساحل دریای آشوب است ترک اختیار

موج بر خاشاک از افتادگی پل می‌شود

3

در طریق ما که نعل واژگون خضر ره است

بیشتر خون بر سر تیغ تغافل می‌شود

4

سیل را کوتاهی دیوار عاجز می‌کند

سد راه دشمن غالب تحمل می‌شود

5

پاک گردد هر که صائب دامن پاکان گرفت

اشک شبنم سرخ‌رو از دامن گل می‌شود

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor