غزل شمارهٔ 5116
Toggle stanza 1افتاد ماه عارض او در وبال خط
11
افتاد ماه عارض او در وبال خط
زلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط
22
منسوخ گشت چون خط کوفی ز خط نسخ
طغرای چین ابروی او از مثال خط
33
گر صد هزار تبت وارونه خوانده ای
بیرون نمی رود ز ضمیرت ملال خط
44
قیر دوال پا که شنیدی خط است و بس
چند آبروی تیغ بری در زوال خط
55
خواهد فتاد کوکب بخت بلند تو
از آه و دود سوختگان در وبال خط
66
رحمی به خاکساری عاشق نمی کنی
تا روی نازکت نخورد خاکمال خط
77
صائب چه دولتی است که روشن نموده است
چشمم سواد خط غبار از خیال خط
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…