غزل شمارهٔ 3758

Poet: Saib

Poetic form: Ghazal

بیاض گردن او دست من ز کار برد

بیاض خوش قلم از دست اختیار برد

بجز خط تو کز او چشمها شود روشن

که دیده گرد که از دیده ها غبار برد؟

به خون کسی که تواند خمار خویش شکست

چرا به میکده دردسر خمار برد؟

نشسته است به خون گرچه هیچ کس خون را

مرا غبار ز دل سیر لاله زار برد

ز ضعف تن به زمین نقش بسته ام صائب

مگر مرا تپش دل به کوی یار برد

Audio

Choose a reciter

0:000:00

Persian text source: Ganjoor

Audio source: Ganjoor

Conversation

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.